J16 Vlaams kampioen

DSC02493

In een superspannende en (zenuw)slopende wedstrijd konden onze J16 boys Neerpelt in eigen huis in bedwang houden (17-20) en brachten zij de beker mee naar huis. Naderhand werd er met heel de ploeg stoom afgeblazen. 

Na de ontgoocheling van vorig jaar stond vandaag de revanche gepland tegen dezelfde tegenstander van vorig jaar, in en tegen thuisploeg NeLo. Het blauwe supporterslegioen van Elita, voorzien van de nodige toeters, bellen en vlaggen was vastberaden om het rode leger van Nelo deze keer het nodige weerwerk te bieden.
Om 12 uur werd de (turbo)bus gevuld aan de sporthal in Lebbeke met spelers, ouders, grootouders en sympathisanten voor de bijna 2 uur durende trip naar Neerpelt.
De wafelkes van Brigitte werden aan boord in een mum van tijd verslonden.

 

Daar aangekomen werd eerst de kadettenmatch van de buren uit Waasmunster gevolgd, vlot gewonnen ook door onze buren tegen Atomix, proficiat hiervoor !

 

En toen was het zover, de lang verwachtte wedstrijd om de Vlaamse J16 (en Belgische) titel stond op het punt te beginnen. Bij de voorstelling van de spelers gierden de zenuwen door de blauwgekleurde tribune en volgde het eerste fluitsignaal. Coaches van dienst waren Luc, Dirk en Geert.

 

De eerste aanvallen verliepen verkennend, de verdediging van beide ploegen sloot goed, de hoeken kwamen er niet door bij Wout en Robben; passief spel volgde enkele keren. Desondanks nam thuisploeg Nelo, vokaal ondersteund,  de beste start, 1-0, 2-1, 4-3. Vooral hun linkerback stelde Elita voor problemen tot, via een taktische wissel, Floor hierop ging verdedigen en, het moet gezegd, een beresterke match in verdediging speelde.

Onze jongens namen vervolgens het initiatief over, vroegen en kregen ondersteuning van het blauwe legioen met alle mogelijke attributen (vokaal, toeters, bellen, trommels, trompet, plastic potten, als het maar lawaai maakte was het goed). De achterstand werd met PJ,  Jarne op hoek, Brent en Robin omgebogen naar een 4-5 voorsprong, uitgebreid naar een 6-9 voorsprong, waarna Nelo kort voor de rust toch kon milderen tot 8-9.

 

Niets beslist dus, alles bleef te doen in de 2e helft, en met vorig jaar in gedachten bleef het bibberen en beven. Onze jongens namen deze keer echter een bliksemstart en bouwden een 8-11 voorsprong uit, o.a. Wout maakte een beauty vanop hoek, boem in de winkelhaak.
Nelo milderde, Jari stopte knap een strafworp en verhinderde daardoor dat Nelo kon terugkomen. Onze tegenstander begon ook 2 minuten bestraffingen te nemen. 11-14, maar nog een pak minuten op het bord, een eeuwigheid.
Op een bepaald moment kwamen de Elita Young Boys zelfs met 2 man in overtal, maar konden dit helaas niet verzilveren, waardoor onze tegenstander in de partij bleef. Robin werd vervolgens een eerste maal geveld door krampen, maar beet door.

Korte tijd later werd bij een aanval onze pivot opnieuw foutief gestopt, strafworp, opnieuw krampen tot achter zijn oren en noodgedwongen al pikkelend van het plein, met de nodige animositeit van het rode leger tot gevolg, echter onmiddellijk gecounterd door de blauwe supportersschare van Elita. Yoran nam de taak over.

 

Nelo wijzigde van taktiek, en kon via een paar afstandsshots uiteindelijk toch 16-16 gelijkmaken op 5 minuten van het einde. Via water met e wa zout in, bèkes, werd Robin intussen opgelapt en opnieuw in de strijd gegooid.
Onze jongens toonden dan welk sterk karakter en maturiteit ze intussen gekweekt hebben, het werd 17-17 op 3 minuten van het eindsignaal, vervolgens  17-18, Nelo miste vervolgens en het werd 17-19 met 1 minuut op de klok.
Ondanks de mandekking van Nelo speelden onze jongens het volwassen uit, versierden nog een strafworp de laatste seconden waarna Jarne de eindstand op 17-20 kon brengen.

 

De vreugde na het laatste fluitsignaal op het plein, maar ook op de tribune, was begrijpelijk fenomenaal, ontgoocheling bij de tegenstander groot. Coach Dirk waagde zich zelfs aan een overwinningsdanske.
Een heel jaar voor gewerkt, getraind, gezwoegd, gespeeld en gezweet, afgezien met de nodige kwetsuren en uiteindelijk kers op de taart.
De foto’s spreken voor zich.

 

’s Avonds werden bij Steven en Tinne (waarvoor nen dikke merci voor de organisatie en de ontvangst) de festiviteiten afgesloten in Lebbeke met ijskreem, pizza en de nodige drank (de sangria van Brigtitte stond al te trekken van ’s morgens). Een mooie afsluiter van een succesvol jaar.
We wilden absoluut de beker van Vlaanderen, we hebben hem nu – oververdiend.
Nen dikke proficiat aan Steven, Yoran, Wout, Robben, PJ, Jarne, Brent, Jari, Floor en Robin.
Onze miniemen (na de examens) mogen nu genieten van een welverdiende vakantie… (KD)