Kwalificatietornooi miniemen – zaterdag 11 september te Kortrijk

Zaterdagochtend samenkomst om 9u30 aan de sporthal Lebbeke. De sfeer zat er goed in ,en we waren van plan ons vel duur te verkopen en alles op alles te zetten. Na enig overleg over wie bij wie zat in de auto vertrokken we rond ongeveer 9u45 richting Kortrijk.

Eens aangekomen in Mimosa (sporthal ) werd er ons de raad gegeven om nog vlug iets achter de kiezen te steken, want het zou een sportief dagje worden.

Onze eerste wedstrijd 11u45 : Elita – Gingelon

Nog enkele tips van Dieter en het was zover. Het duurde welgeteld één minuut en het was al goal 1-0 voor ons: ”jessssssss.” Het feestje bleef maar duren, iedereen pikte zijn goaltje mee, goed samenspel, de buit was binnen 24-1 pease of cake.

12u45 : Uilenspiegel – Elita

Deze wedstrijd was helemaal anders er werd harder en vuiler gehandbald; Uilenspiegel was niet van plan om zich zomaar gewonnen te geven; enkele spelers van Uilenspiegel werden dan ook terecht bestraft met 2 minuten. Eindstand 2- 6. OEFFF!!!!!!!!!!!!

14U45: Sasja – Elita

Een wedstrijd om vlug te vergeten. De eerste zeven minuten ging de stand gelijk op. Daarna werd er heel slordig gespeeld, balverlies, slechte passen; kort samen gevat: niet goed. Was het de naam Sasja of ???????????????? Dieter pep ze eens op jong. Eindstand 15-6

De kruisfinale om 16u30 : Arena – Elita

Het oppeppen door Dieter had blijkbaar effect gehad. Heel mooie wedstrijd; beide ploegen waren elkaar waard maar uiteindelijk bleek Arena iets beter af te werken: eindstand 16-8

Volgende wedstrijd : Bonheiden – Elita om 17u30

Het uur van de waarheid: erop of erover.
Komaan jongens en meisjes laat zien wat jullie kunnen , we zijn niet naar hier gekomen om ons zomaar gewonnen te geven. Enkele magische woorden van den trainer en het gebeurde. Goed samenspel, prachtig handbal gezien en het resultaat mocht er wezen: 9-14. That’s the spirit man.

Laatste wedstrijd voor de negende plaats: Izegem –Elita om 18u30 sporthal Lange Munte.

Vlug ons boeltje pakken om de laatste wedstrijd te spelen in de Lange Munte.
Onze ploeg stond er als een brok graniet: “ laat ze maar komen “! Waar ze de kracht en het niet opgeven vandaan haalden was me een raadsel . Maar één ding is zeker ondanks het nipte verlies met 12-9 werd er die dag voor elkaar gevochten, en de juiste spirit was er.

Mijn ongezouten menig (lust geen zout grapje):
Jullie hebben het juist niet gehaald, maar wees fier op jullie prestatie die jullie samen als ploeg (spelers, trainer) die dag neer gezet hebben. We hadden zeker een plaatsje verdiend in deze VHV selectie .

Geert