Liga 2 laat eerste kans op titel schieten

Deze zaterdag stond de verplaatsing naar Kortrijk op het menu. Kortrijk is de enige ploeg die er dit seizoen al in geslaagd was om ons te laten verliezen. Het 34-37 thuisverlies had toen toch enige pijnpunten van onze ploeg aangetoond. Na de derby overwinning tegen Dendermonde was dit echter onze eerste van 5 kansen om die felbegeerde titel te pakken. Veel goesting dus in de koffer van de bus en de wetenschap dat er zonder druk kon gespeeld worden omdat er nog 4 kansen volgen. Er waren zelf enkele supporters (waaronder onze mascotte) meegereisd om ons aan te moedigen in de race naar de titel. Thomas, die wel nog geblesseerd was, ging ook mee om er voor te zorgen dat er niemand in slaap kon vallen in de bus. Een kleine omweg was wel nog nodig met de bus om Yoram te gaan oppikken. Deze was namelijk nog maar net terug van het ziekenhuis. Wat moeten we daarvan onthouden? Dat je de familie Dierick geen slijpschijf in hun handen mag geven!

Maar van in het begin van de wedstrijd was duidelijk dat Kortrijk geen cadeaus ging uitdelen. Integendeel zelf. Na 2 minuten staat een 2-0 score op het scorebord. Direct wakker geschud dus. Het waren vooral Lieven en Bert die wakker werden en de bordjes in evenwicht hingen. Kortrijk liet echter zien wat zij van plan waren om in deze match te doen en dat was lopen, lopen en nog eens lopen. Wij lopen ook wel maar dan vooral achter de feiten. Na 9 minuten staat er dan ook en 6-4 tussenstand op het scorebord. De gebroeders Moeyersoons zorgen dan wel nog voor een 6-6 tussenstand in de 12de minuut maar dan verliezen we een beetje onze pedalen. Enkele scheidsrechterlijke beslissingen die, al of niet terecht, in ons nadeel uitdraaien zorgen er voor dat ons oude gezaag tegen deze scheidsrechters weer de kop op steekt. In plaats van dus zonder druk en aangenaam handbal te spelen beginnen we tegen Kortrijk, de arbitrage en onszelf te spelen. Kortrijk profiteert hier genadeloos van en in een mum van tijd lopen zij weg naar een 12-8 tussenstand na 19 minuten en zelf 16-10 na 26 minuten. Ondanks het feit dat wij in deze periode op een bepaald moment maar met vier op het veld staan weten we de schade nog enigszins te beperken. We leggen een 0-3 binnen en lijken met drie goals verschil naar de kleedkamer te kunnen. Kortrijk weet echter nog te scoren in de laatste minuut waardoor het toch met 17-13 is dat we naar de koffie trekken.

Tijdens de pauze wordt een duidelijk strijdplan opgesteld. Gewoon ons terug een beetje proberen amuseren, geen gezaag meer tegen de arbiter en onder druk proberen om de kloof op Kortrijk nog te dichten. Het is echter weer Kortrijk dat het best uit de kleedkamer komt. Na een goal aan beide kanten zijn het zij die een 3-0 plaatsen. Het wordt dus 21-14 en vrij moeilijk. Na 18 minuten in de tweede helft staat deze 7-puntenkloof namelijk nog steeds op het bord. Dan komt er plots echter schot in de zaak. Een duidelijk systeem waar Kortrijk niet direct een antwoord op heeft leidt tot een droge 0-4. 25-22 na 25 minuten. Het lijkt een kantelpunt te gaan worden. De Kortrijkse goalie en het doelhout beslissen hier echter anders over. Ik denk dat het plekske links beneden op de paal nog steeds warm zal zijn van de 5 ballen achtereen die Zigi daar dropte. Daarna stoppen wij ook ineens om het nieuwe systeem verder te spelen waarna Kortrijk de match op controle uitspeelt naar een 29-24 eindstand.

Een verloren kans dus om de titel te pakken met nog 4 speeldagen te gaan. Alle verdienste hiervoor naar Kortrijk die zich niet lieten afleiden door ons gemekker en die duidelijk ook gewoon de kwaliteiten hebben om ons pijn te doen. Dit bleek zowel in deze match als in de heenmatch waar zij ons twee keer er volledig uitgelopen hebben en elke fout van ons genadeloos afstraffen waarbij we ook zeker hun sterke keeper niet mogen vergeten. Ook wij mogen echter onze keeper danken want zonder Fre zou de achterstand hier zeker nog zwaarder hebben kunnen oplopen.
Op dus naar volgende week en een nieuwe kans op de titel te pakken. Deze kans dient zich thuis aan tegen Mechelen. Supporters zijn uiteraard meer dan welkom zaterdag om 18u15 in de Lebbeekse sporthal. Zij die voor Bert komen zullen wij echter moeten teleurstellen. Bert kiest een hoogtestage in de Italiaanse sneeuw om zich verder klaar te stomen voor de laatste twee wedstrijden van het seizoen. Voor de rest hopen we dat er meer volk aanwezig zal zijn om te spelen dan dat er op training waren deze week en dat Sander al met wat minder tape kan spelen want de rollekes vliegen er vlot door aangezien zijn hand alleen nog maar met tape aan elkaar lijkt te hangen. Voor de rest hopen dat Laurens toch iets minder brestig is aangezien hij vorige week Lars al gekwetst had in de opwarming en we iedereen toch wel kunnen gebruiken.

Speelden voor Elita: Lars, Sander, Fre, Laurens(3), Joerie(3), Lieven(4), Dimi(5), Tom(1), Yoram, Thomas, Bert(3), Zigi(4), Connor, Ewout(1)

Verslag: JS