Liga 2 laat eerste punt liggen

Met voor zowel Liga 1 als Liga 2 het bezoek van Waasmunter op het programma ademde zowat alles in de Lebbeekse sporthal dit weekend de derbysfeer. Dit was ook op de tribunes te merken. De supporters bestonden ditmaal namelijk niet enkel uit onze eigen vrouwen en kinderen. Buiten de afwezigheid van Tom stonden we ook deze keer terug voltallig. Het moet alleen gezegd dat Lieven, voormalig liga 1 topschutter, de voorbije week een beetje ziek was geweest en dat Thomas, zoals gebruikelijk, iets te laat was. Het enige verschil met andere weken was dat hij ditmaal de truitjes bij zich had. Het talrijk opgekomen publiek diende dus nog even af te wachten alvorens zijn helden te aanschouwen.

Wie dacht dat deze ietwat verstoorde voorbereiding of derbystress ons parten zou spelen kwam echter bedrogen uit. Of het nu komt omdat de beste tapasmaker van de lage landen in onze ploeg zit of niet maar er werd gestart zoals een Spaanse furie. De verdediging stond niet als een huis maar als een appartementsblok van gewapend beton en in aanval werd een vlot, gestroomlijnd en attractief combinatiehandbal op het parket gelegd om duimen en vingers van af te likken. Na zeven minuten stond dan ook een overtuigende 5-0 score op het scorebord. Het enige jammere van de zaak is dat het bij deze 7 minuten bleef. Soms spreekt men van een beetje zand in de machine maar dit keer leek het er bij ons op dat iemand een zak van 25 kilo rijnzand in het radarwerk had uitgestrooid. Terwijl in de eerste zeven minuten aan het uiteinde van elke aanval de open kans werd gevonden en deze ook telkens werd afgewerkt viel dit volledig stil. Slechte passen stapelden zich op en de ene verkeerde beslissing na de andere werd genomen. En als we dan eens een vrije kans creëerden werd deze vakkundig de nek omgewrongen en werd op de bezoekende doelman besloten. Dit liet Waasmunter toe om terug te komen tot 6-6 na 15 minuten en alles was te herdoen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ondergetekende zich zeker niet onbetuigd liet in het gemiste-passenfestival. Het schaamrood verscheen zelf al een beetje op de wangen. Waasmunter liet dit alles niet aan hun hart komen en speelde, na de 7-6 van onze kant zelf een 0-4 bij elkaar om in de 25ste minuut een 7-10 tussenstand op het scorebord te toveren. We slaagden er niet in om deze kloof voor de rust helemaal dicht te krijgen hoewel er toch nog een doelpuntje kon van afgeknabbeld worden. We gingen met een stand van 12-14 de rust in.

Ook na de rust kregen we hetzelfde spelbeeld. Defensief kon de schade enigszins beperkt worden maar offensief bleven we in hetzelfde bedje ziek. Het feit dat alle Lebbeekse doelpunten in de tweede helft gemaakt werden door Dimi, een zieke Lieven en een sterke Lars getuigt van onze offensieve bloedarmoede. We slaagden er dus ook niet in om de kloof te dichten al konden we wel gelijke tred houden met het vlot spelende Waasmunster. Het pleit voor deze jonge ploeg dat zij zich niet van de wijs lieten brengen en rustig hun handbal brachten. Na 18 minuten in de tweede helft slaagden zij er zelf terug in om de kloof uit te breiden naar 3 doelpunten tot een 18-21 stand. Op de ene of de andere manier slaagden we er op die moment toch nog in om ons te herpakken. Via Lieven en Lars slaagden we er zelfs in om terug te komen tot een 22-22 stand in de 28ste minuut. Lars maakte daar zelf een 23-22 van in de voorlaatste minuut. U voelt reeds dat de spanning zich opbouwde richting een echt Hitchcockeinde. De Master Of Suspense had de laatste minuten zelf niet beter kunnen schrijven. Waasmunster maakte gelijk in de laatste minuut maar dan was het aan ons om, met nog een halve minuut op de klok een laatste geslaagde aanval op de mat te leggen. Tijdens een time-out werd het juiste verloop hiervan nog eens besproken. De richtlijnen werden perfect uitgevoerd als Yoram, zoals afgesproken, via de paal een assist gaf die recht in mijn handen belandde. Iets te zeker legde ik aan voor wat de winnende treffer zou kunnen zijn maar weer werd ik door de, zeer secuur keepende, Wase goalie gestuit. Direct daarna klonk het eindsignaal. U begrijpt dat het lichte schaamrood uit de eerste helft op die moment plaats maakte voor een stevig blos. Ik ben er mij van bewust dat dit een kleinigheid zal kosten om mij terug in de gunst te werken bij de ploegmaats na deze onbegrijpelijke misser.

De dag nadien bleek dat een punt ons echter wel degelijk had geholpen. Medeleiders Atomix en Roeselare verslikten zich thuis namelijk in respectievelijk Welta Mechelen en Overpelt. Nogmaals het bewijs dat in deze reeks iedereen van iedereen kan winnen. Een wijze les met de altijd moeilijke verplaatsing naar Kortessem van volgende week in het verschiet. Door het gelijkspel van deze week kunnen we daar echter als fiere leider in de reeks aantreden. Geïnteresseerde supporters zijn altijd welkom om 20:15 volgende zaterdag in Kortessem.

Speelden voor Elita: Dries(g), Fre(g), Lars(8), Laurens, Sander, Dimi(6), Lieven (4), Yoram(1), Joerie(2) Thomas(1), Ziggy(1)

Verslag: JS