Liga 2 laat het liggen…

Ondanks de iets mindere resultaten van de laatste paar weken kregen we deze zondag nog een kans om alles recht te zetten. Met een rechtstreeks duel tegen Atomix, met een puntje meer als ons leider in de reeks, was de strijd om de titel in liga twee nog lang niet gestreden. Winst zou er voor zorgen dat we de koppositie opnieuw overnamen en dat we met nog drie matchen te spelen onszelf een optie op de titel gaven. Door zelf vorige week te verliezen van Roeselare en de overwinning van Roeselare deze zaterdag zou een verlies echter betekenen dat we op twee weken tijd van de eerste naar de derde plaats in het klassement zouden zakken. Een echte do or die match dus.

Door de lange kwetsuren van Thomas en Siegfried en Sander die met de baby blues zat, werd onze kern echter toch redelijk smal. Gelukkig konden we rekenen op enkele bereidwilligen uit Liga 1 om onze rangen te komen versterken. Jari, Yoran, Matthias en Brent verzamelden mee om kwart voor twee om de verplaatsing naar Keerbergen aan te vatten. En ook Bart zou zijn spelerstenue aantrekken om ons te helpen waar nodig. Dit zorgde er voor dat we toch zeker genoeg gewapend waren om deze match aan te vatten. Yoran besloot om in het oprijden in de wagen nog een klein dutje te doen zodat hij zeker uitgeslapen zou zijn voor deze beslissende wedstrijd.

Bij aanvang van de wedstrijd bleek echter al snel dat het enkel Yoran was die uitgeslapen was. En jammer genoeg was deze op de bank gestart. Lag het aan het feit dat er zondag moest gespeeld worden? Was het de stress van een titelmatch? Feit is dat het begin van deze match echt veel te slap was. Liefst zes goals kregen we tegen in de eerste zes minuten. De meeste hiervan op tegenaanval door hun snelle linkerhoek na een technische fout van ons in aanval. Er vielen te veel slechte passen te noteren aan onze kant. En de goede passen die we wel gaven waren jammer genoeg deze naar de keeper van de tegenpartij. Te weinig venijn in de shots zorgde voor gemakkelijke pakballen voor de keeper en dit werd aan de overkant genadeloos afgestraft. Tel daarbij nog een aantal diagonaalpassen naar de pivot die we in verdediging tegen kregen zoals we er al sinds onze kadettentijd geen meer hadden tegen gekregen. De enige die in deze zes minuten kon tegenscoren was Laurens. Al had hij in die eerste zes minuten ook wel al 6 keer een lap in zijn gezicht gekregen als de bal hem werd toegespeeld. Na deze eerste zes minuten lukte het echter geleidelijk aan om toch iets vlotter ons doelpuntje mee te pikken. Brent, Lieven en Dimi hun scoringsmachine kwam enigszins op gang en we slaagden er in de rest van deze eerste helft gelijke tred te houden met Atomix. Er werd zelf voorzichtig aan de achterstand gepeuzeld. Dichter dan een 14-12 tussenstand na 26 minuten in de eerste helft zijn we echter nooit geraakt. Ondertussen waren we Laurens wel voor even kwijt. Bij weer een contact in het gezicht liep hij een barst onder zijn oog op. Dit niet voor de eerste maal in zijn carrière. De rest van de ploeg werkte de eerste helft zonder hem af en met een 16-14 stand na 29 minuten zouden we met deze stand toch de rust moeten kunnen ingaan. In de laatste seconden van de eerste helft werd Lieven echter door de pivot van de tegenstander met twee handen weggetrokken waardoor hun backspeler Delfosse vrije baan kreeg naar het doel. Ondanks dat er aan de andere kant al twee aanvallende blocks waren gezien bleef dit voorval onopgemerkt door het scheidsrechtersduo. Er werd dus gerust bij een 17-14 stand.

In de tweede helft weet Dimi na 4 minuten de score te openen waardoor we tot een 17-15 stand terugkwamen. Helaas moet ik hier direct aan toevoegen dat deze 2 puntenkloof het dichtste is dat we nog bij Atomix geraken in deze wedstrijd. Na de openingstreffer van Dimi volgt er namelijk een scenario als in de eerste helft. Wij die zowel verdedigend als aanvallend te veel steken laten vallen en Atomix dat de fouten weet te beperken en op die manier van ons wegloopt. Er wordt nog geschakeld naar en zes-nul verdediging en ook Jari komt Fre nog vervangen in doel maar dit brengt allemaal geen zoden aan de dijk. De wedstrijd op Overpelt had ons geleerd dat het nooit helemaal gespeeld is maar een kantelpunt zoals in die wedstrijd bleef jammer genoeg uit. Atomix slaagt er dan ook in de kloof te vergroten tot 7 goals en een 26-19 tussenstand na 16 minuten in de tweede helft. Lieven zijn motor slaagt nog even aan en hij weet in het laatste kwartier nog een aantal goals te maken maar echt naderen lukt niet meer. Atomix speelt de match uit naar een verdiende 32-27 overwinning. Laat deze vijf goals nu echter net ook onze achterstand zijn na zes minuten. Hieruit blijkt dat we de rest van de match toch zeker onze voet naast de, volgens mij, toekomstig kampioen in de reeks kunnen zetten. Iets meer focus en gezonde agressiviteit had ons zelf in staat moeten stellen ook deze wedstrijd te winnen. En ik denk dat we het ook niet kunnen verstoppen dat we fysiek misschien iets te kort komen door slechts 1 maal in de week te trainen.

De titel zal dus jammer genoeg niet voor dit jaar zijn. Als we Thomas en Sander volgende week kunnen recupereren moeten we echter toch nog in staat zijn een mooi einde aan dit seizoen te breien. Mits winst van Atomix volgende week op Roeselare is de tweede plaats nog steeds mogelijk. Laat ons hiervan onze nieuwe doelstelling maken voor de laatste drie wedstrijden. En als Zigi volgend jaar terug beschikbaar is en we hopelijk ook Bert terug kunnen overtuigen om een seizoen te spelen kunnen we dan een nieuwe gooi naar de titel doen.

Speelden voor Elita: Fre(g), Jari(g), Matthias(4), Yoran, Dimi(8), Tom(2), Yoram(2), Brent(3), Joerie(2), Bart, Laurens(1), Lieven(5).

Verslag: JS