Liga 2 pleegt ware hold-up in Overpelt

Deze zaterdag werd er om half zes verzameld aan de Lebbeekse sporthal voor een wedstrijd die pas om half negen plaats vond. U vermoedt al dat het om een verplaatsing ging naar een tegenstander die niet echt naast de deur gelegen was. En inderdaad, HC Overpelt, een schamele 120 kilometer verderop was de volgende tegenstander in de competitie. Als je rekent da zij voor aanvang van de wedstrijd 4de stonden en nog de mogelijkheid zagen om voor promotie te spelen en dat wij minstens een uur en een half in de wagen moesten zitten spreekt het voor zich dat we geen gemakkelijke wedstrijd voor de boeg hadden.

Komt daarbij dat Dimi, onze vaste penaltykiller, nog steeds niet beschikbaar was. We hopen dat dit tegen volgende week natuurlijk al anders zal zijn. Lieven was wel terug van een hoogtestage in Noorwegen en we mochten ook Brent verwelkomen als afgevaardigde van Liga 1. Toch een kwaliteitsinjectie voor onze ploeg ten opzichte van vorige week. Coach Bart besloot ook zijn spelersplunje aan te trekken om ons te assisteren indien nodig.

Dat het niet gemakkelijk ging zijn werd al van in begin van de wedstrijd duidelijk. Overpelt startte zeer gedreven en kon in de tweede minuut een eerste maal profiteren van de snelheid van hun hoeken. Laurens prikte tegen met twee opeenvolgende goals en was in deze fase even onhoudbaar voor de tegenstander. Na deze 1-2 voorsprong kregen we echter een eerste impressie van hoe de eerste helft er ging uitzien. We konden aanvallend te weinig een vuist maken en het lukte ons niet om tot een gemakkelijke kans te komen. Als we dan wel eens vrij konden gaan sjotten werd er eerder schade aangebracht aan de vloer van de sporthal dan dat het net van de goal gevonden werd. Dit resulteerde in een 3-0 tussenspurt van Overpelt. Zij profiteerden namelijk van onze balverliezen en soms te individuele verdediging. Een kleine opflakkering tussen minuut zeven en dertien en een 0-3 antwoord van onszelf later was het terug 4-5 en was alles te herspelen. Van 4-5 ging het dan naar 5-6 na 16 minuten. Wie alleen dit scoreverloop ziet denkt dat er tot dan geen vuiltje aan de lucht was maar niets was minder waar. Wie in de tribune zat merkte dat we niet alleen tegen Overpelt aan het spelen waren maar dat we ook aan het worstelen waren met onszelf. We mogen ook dikwijls van geluk spreken dat Fre achter onze rug veel opkuist. Maar ook hij kan het natuurlijk niet alleen blijven trekken en na deze 5-6 tussenstand zou het lang duren voor we terug van een voorsprong zouden kunnen proeven. Overpelt toonde de rest van de eerste helft namelijk waarom ze zo hoog in het klassement staan en ze straften onze fouten genadeloos af. Maar liefst een 5-0 moesten we incasseren. Dit was ons nog niet dikwijls overkomen dit seizoen. Gelukkig zorgden Brent en Laurens ervoor dat we ons toch nog herpakten voor de eerste helft. Na een 12-7 tussenstand na 24 minuten zorgden zij er onder hun tweetjes voor dat we toch nog met een onverhoopte 13-10 stand de rust in konden.

Na de koffie konden we even de tred van Overpelt bijhouden en konden we zelf een doelpuntje van de achterstand knabbelen. 15-13 werd het in de 4de minuut. In deze 4de minuut kreeg Brent echter een twee minuten tijdstraf. En als in de 6de minuut weer een eerder dubieuze beslissing van het scheidsrechterlijke duo in ons nadeel was gevallen kregen we (ik zeg we omdat ondergetekende hier toch een bepaald aandeel in had J) met twee spelers een twee minuten voor reclameren. Dit ondanks ons eerder gesloten intern pact. Misschien best dat we daar in de nabije toekomst terug even proberen aan te denken (en ja beste medespelers, ik weet dat het vooral aan mij ligt dus ik doe er iets aan). Tijdens deze twee minuten vielen er ook enkele woorden binnen de ploeg maar het leek wel alsof ons dat deugd deed. Eens terug met zes werd er namelijk veel meer voor elkaar gevochten en was het zowel verdedigend als aanvallend een pak beter. Laurens die in de eerste helft vooral in aanvallend opzicht opviel, organiseerde nu de verdediging in de voor hem toch ongewone positie van laatste man. Het was zijn grinta die er mee voor zorgde dat we ons konden herpakken. Nadeel was dat het na 8 minuten in de tweede helft wel al 19-13 was geworden. Het zouden dus nog harde twintig minuten worden als we met een tweepunter in de koffer terug naar Lebbeke wouden trekken. Gelukkig konden we nu in aanvallend opzicht ook rekenen op Lieven, de ex-topschutter van Liga 1 nam Dimi’s rol als penaltyzetter met glans over. Zonder vaste hoek maar daarom niet minder efficiënt. Geen enkele penaltymisser op een hele match, toch al een tijdje geleden dat we dat nog eens konden zeggen. Daarnaast was ook het gewone veldspel terug een pak beter, de vrije man werd nu wel gevonden en deze werkte de kansen ook terug af. Beetje bij beetje werd er aan de achterstaand geknabbeld en bij een 22-20 stand zaten we zowaar terug in de wedstrijd waar niemand dit misschien nog verwacht had. Dan vond Bart het de moment geworden om zijn duivels ook te ontbinden. Met hier en daar een pasje naar pivot en zelf twee opeenvolgende goals bracht hij ons na 26 minuten terug langszij bij een 23-23 stand.

Het beloofde een ware nagelbijter te worden in de overige 4 minuten. Overpelt scoorde eerst maar dit werd snel teniet gedaan door Lieven en na 28 minuten kwamen we plots op een 24-25 voorsprong. Fre ranselde eerst nog de gelijkmaker van de Overpelt uit zijn doel maar moest zich in de volgende fase toch gewonnen geven. 25-25 dus met nog een seconde of twaalf op de klok. Er werd snel ingeworpen en op die moment werd door ons een time-out aangevraagd. Het duurde echter een tijdje voor het juiste knopje gevonden werd en de klok werd pas stil gezet op 2 seconden van het einde. Dit werd echter bij de arbitrage aangevochten en deze beslisten om toch nog zes seconden te laten spelen. Er werd ingefloten en de bal werd naar Lieven gegeven. Er is deze week reeds gepraat over het gemak waarmee Lieven een goal maakt en dat bleek ook nu weer. Onderhands met een carambole tussen de benen van de keeper maar de bal ging er toch in. Tijdens de buzzer dus er was nog even discussie of de goal geldig was maar de buzzer was afgegaan na de twee seconden die nog op het scorebord stonden en niet na de overeengekomen zes seconden die de arbiter had bepaald. Het doelpunt werd dus wel degelijk goedgekeurd en Overpelt kreeg nog de kans om op 4 seconden tegen te scoren (als u niet helemaal meer kan volgen met dit secondenspel, geen probleem, het was voor ons ook moeilijk). En zij kregen ook nog een shot richting doel maar Fre deed wat hij al een heel seizoen doet en dat is met succes de ballen uit zijn doel houden. Het doelpuntje voorsprong bleef dus staan en op een diefje werden de twee punten door ons meegenomen uit sporthal de Bemvoort. Het Overpeltse publiek voelde zich in zekere zin bekocht in verband met het laatste doelpunt en ik kan hun wel ergens volgen dat een gelijkspel een correcter beeld zou gegeven hebben van de wedstrijd. Dit doet echter niks af aan de vreugde na deze nog onverwachte overwinning tegen een zeer sterk spelend Overpelt.

Onderweg naar huis werd de vreugde nog groter toen bekend raakte dat Atomix zijn wedstrijd verloren had tegen onze buren uit Waasmunter. Het spreekt voor zich dat wij hun hiervoor zeer dankbaar zijn. Wij nemen namelijk terug plaats aan de kop van de rangschikking hierdoor. Met de volgende drie weken wedstrijden van ons tegen Roeselare, de derde uit de stand, dan een rechtstreeks duel met Atomix en de week erna een duel tussen Roeselare en Atomix op het programma lijkt het duidelijk dat de competitie in de volgende drie weken in een beslissende plooi zal gelegd worden.

De eerstvolgende afspraak is volgende week thuis tegen Roeselare om18u15. Supporters op post zou ik zeggen!

Speelden voor Elita: Fre(g), Lars(2), Laurens(4), Yoram(1), Tom(2), Joerie(2), Sander, Brent(5), Lieven(8), Bart(2)

Verslag: JS