Liga 2 schiet zichzelf in de voet

Na de nipte winst in de topper van vorige week stond deze week weer een onvervalste kraker op het menu van de liga 2, met de eerste plaats in het klassement als rechtstreekse inzet. Atomix verloor enkel nog maar punten thuis tegen Mechelen en stond dus slechts 1 schamel puntje achter in de rangschikking. Het beloofde zonder meer een spannende zondagmiddag te worden.

We leefden echter naar deze topper toe met enige vragen. Zou Dimi op tijd hersteld zijn van ziekte om zijn succesvolle penaltyreeks verder te zetten? Zou de knie van Ziggy tijdig opgelapt zijn om te spelen?

De antwoorden op deze vragen waren niet even positief. Ziggy werd fit bevonden voor dienst. Dimi was enkel genoeg hersteld om inderdaad de penalty’s voor zijn rekening te nemen. Spelen zou echter niet lukken. Het spreekt voor zich dat dit een serieuze aderlating is voor onze ploeg.

Onder die omstandigheden werd de topper dus gestart. Al werd hij vooral gestart door Atomix en minder door ons. De start, die normaal ons sterke punt is, ging deze keer volledig de mist in. Was het de zondag-blues? Was het een kater? Of was het gewone een complete offday? Ik zou het niet kunnen zeggen maar het feit is dat we na tien minuten tegen een 2-5 achterstand aankeken. Even leek het alsof we ons zouden herpakken. Een eerste penaltygoal van Dimi (rechts beneden uiteraard) en enkele felbevochten goals lieten ons toe om aan te sluiten bij een 5-6 tussenstand na 15 minuten. Dit was echter niet voldoende om ons een beter gevoel te geven en, in plaats van de gelegenheid te nemen en onszelf terug in de match te spelen, lieten we Atomix terug weglopen. Het ging zelfs van kwaad naar erger waardoor onze tegenstander kon uitlopen tot 5 punten voorsprong en een 9-14 ruststand. Het spreekt voor zich dat de tweede helft een pak beter zou moeten als we nog aanspraak wilden maken op de zege.

Ook in de tweede helft was echter al snel duidelijk dat Lebbeke in hetzelfde bedje ziek bleef. Atomix slaagde er zelfs in om een 8 punten kloof uit te bouwen. Zij bleven dan ook zeer rustig in hun spel en trokken zich niet veel aan van de commotie. Lebbeke had namelijk beslist om zijn energie eerder te stoppen in het mekkeren op de scheidsrechter dan in te proberen de kloof nog te dichten. Of de kritiek op de leiding terecht was laat ik hier verder in het midden maar het was wel zeer duidelijk dat wij (en ik ben zeker niet te beroerd om toe te geven dat ik mij hier mee schuldig aan maak) te veel aan het focussen waren op de scheidsrechters in plaats van op het geleverde spel. Dit alles zorgde er voor dat we eigenlijk nooit echt dichter kwamen of de illusie konden wekken dat we nog aanspraak konden maken op de zege. De kloof werd wel nog verkleind en een blamage werd vermeden maar het was duidelijk dat de ploeg die meer wou winnen dit ook gewoon zou doen vandaag. Op het einde was er toch sprake van een kleine frustratie-uiting bij sommige spelers wat nog leidde tot een twee minuten voor reclameren en zelf nog tot een rode kaart voor onsportief gedrag met een penalty tot gevolg. Met vier man op het veld werd nog eenmaal gescoord maar Atomix boekte dus een al bij al verdiende en terechte 27-31 overwinning.

Van onze kant is dit zeker een wedstrijd om lessen uit te trekken. Als eerste moeten we proberen om onze aandacht misschien toch iets meer bij de wedstrijd te houden en ons niet bezig te houden met randzaken zoals de scheidsrechterlijke leiding. Ten tweede moeten we proberen om een oplossing te vinden om dergelijke nonmatchen te vermijden in de toekomst. Zonder afbreuk te doen aan de prestatie van Atomix moeten we toch durven toegeven dat ons spelpeil dit seizoen toch niet echt op de hoogte ligt dat we zouden willen.

Volgende week staat in Roeselare terug een topper op het programma tussen het nummer drie (Roeselare) en de nieuwe leider in de reeks Atomix. Het spreekt voor zich dat de uitslag van deze match met een meer dan normale ongeduldigheid zal afgewacht worden. Al is het natuurlijk eerst aan ons om zelf onze plicht te doen in de toch altijd moeilijke verplaatsing naar Desselgem.

Omdat het natuurlijk ook niet allemaal kommer en kwel is wil ik dit dossier natuurlijk wel afsluiten met een paar positieve noten. Ten eerste denk ik dat het dieptepunt ondertussen wel bijna bereikt is. Ik hoop dus dat de prestaties van de volgende weken terug crescendo kunnen gaan. Ten tweede een eervolle vermelding voor Sander in dit verslag. Hij heeft er lang moeten op wachten maar maakte deze week zijn eerste goal na zijn switch van keeper naar veldspeler. Het subtiele lobje onder druk toont dat hij meer dan zijn mannetje kan staan op het veld ook en wij zijn in blijde verwachting van volgende topprestaties.

Speelden voor Elita: Fre(g), Dries(g), Lars(5), Joerie, Lieven(2), Tom(3), Sander(1), Ziggy(4), Dimi(3), Gerben(1), Thomas(4), Laurens(1), Yoram(2)

Verslag: JS