Bloedarmoede bij de regioploeg

Na de knappe overwinning vorige week waren we ervan overtuigd dat we het Desselgems varkentje wel zouden wassen, zij hadden immers de rode lantaarn overgenomen en wij beginnen steeds beter te spelen. Één en ander verliep echter anders op de zaterdagavond.

Tussen de geur van bolognaise en carbonara vingen we om 18u de wedstrijd tegen Desselgem aan. Het eerste kwartier werd er vooral veel verdedigd en kwamen beide ploegen moeilijk tot scoren, het liep gelijk op tot 4-4 in de 16e minuut. We hadden wel al door dat ons spel niet was wat we vorige week brachten; veel slordigheden en in aanval was er geen beweging. We hebben het altijd moeilijk tegen een 6-0 verdediging maar deze keer werd er ook weinig moeite gedaan. Jelmer, die onze ploeg kwam versterken uit Liga 1, probeerde de boel samen met Bart op gang te krijgen maar steeds weer stokten onze aanvallen in de Desselgemse muur. In 5 minuten ging het van 4-4 naar 5-8 en weer 5 minuten later stond er 5-11 op het bord. Via Bart VR en Daan konden we nog milderen maar uiteindelijk stond het bij de rust 7-12.

We staken de koppen bij mekaar, gaven wat aanwijzingen en probeerden om ons goede spel weer terug te vinden, met verse moed werd de tweede helft aangevat. Helaas kwam er geen ommekeer, integendeel. 10 minuten ver in de tweede helft was het spreekwoordelijke kalf verdronken, de Desselgemnaars scoorden zonder moeite en wij bleven dezelfde fouten maken als in de eerste helft, slap verdedigen en geen doelkansen creëren. Dit resulteerde in een 9-19 stand na 10 minuten in de tweede helft. Bart VR had genoeg gezien en begon te trainen voor zijn gekende tweede sport “Fleske Sjot”.

Het is een oud zeer bij de regioploeg, zonder echte shotter in onze rangen hebben we het steeds moeilijk om te scoren tegen een 6-0 verdediging, maar deze keer werd er echt weinig moeite gedaan. Had het te maken met het feit dat 4 spelers in de voormiddag levens gered hadden door bloed te gaan geven? Ik durf stellen dat dat er toch iets mee te maken had, samen met de blessure van Bart VH, die ons wel –tevergeefs- aanvuurde vanop de bank. De laatste 2 minuten verdedigden we ineens wel goed om er geen 30 om de oren te krijgen, waar was deze inzet tijdens de match? Niemand die het weet. Het eindresultaat loog er niet om 16-29, we dropen beschaamd af en de spaghetti achteraf smaakte wat zuur, en dat lag niet aan de koks.

Toch een bedankje aan Calle, Arthur en Jelmer om ons te komen versterken, wij kunnen enkel hopen dat na dit stevig dal er een knalprestatie volgt in de volgende match.
Voor Elita speelden: Kwinten (g), Pieter, Jarno (1), Jelmer (4), Marijn, Jochen, Koen (2), Bart VR (4), Daan (3), Axel (1), Arthur, Dirk, Calle (1).

Verslag: KVH